«به کجا چنین شتابان؟»
گَوَن از نسیم پرسید
«دلِ من گرفته زینجا
هوس سفر نداری
ز غبار این بیابان؟»
«همه آرزویم، اما
چه کنم که بسته پایم...»
«به کجا چنین شتابان؟»
«به هر آن کجا که باشد به جز این سرا سرایم»
«سفرت به خیر! اما، تو و دوستی، خدا را
چو ازین کویرِ وحشت به سلامتی گذشتی
به شکوفه ها به باران
برسان سلامِ ما را»

پیام آور کوچک من

زمستان و سرما را هم بهارگونه می رقصد ...

فارغ از هر چه رنگ زمستان ،

سبز می روید ...

به نام نور ...بعضی وقت ها خدا خیلی قشنگ پیامش رو برات می فرسته و دلگرم میشی اونقدری که دوس داری روی ماهش رو ببوسی امروز که اومدم سر کار یک فاکتور خرید توجهم رو جلب کرد که روی میز بود و ابتدای اون ک

به نام نور ... بی خیال آشوب دنیا وقتی مساحت دنیای منپر از عشق و مهربانی توستبی خیال غوغای جهان وقتی دنیای کوچک منبا آفتاب نگاه و حضور تو هنوز گرم است .... * می خواستم زودتر بنویسم که هر چه می گذرد ب

به نام نور ...

و بهار در راه است ...